همه ما گاهی اوقات دچار خلق و خوی بد میشویم، اما کسانی که این حالت را به طور مکرر تجربه میکنند باید توقف کرده و از خود دو سوال بسیار مهم بپرسند: آیا ممکن است موضوع جدیتر از این باشد؟ آیا ممکن است از افسردگی رنج ببرم؟
اگر در مورد پاسخ هر یک از این دو سوال مطمئن نیستید، در اینجا میتوانید بفهمید که افسردگی واقعاً چه حسی دارد. این ممکن است به شفافسازی آنچه تجربه میکنید و همچنین احساس فعلیتان کمک کند. در زیر ۱۰ نشانه رایج هشداردهنده افسردگی، به نقل از Seventeen آمده است:
احتمالاً شما به طور مرتب سوار چرخوفلک احساسات میشوید: یک لحظه احساس میکنید در اوج هستید، لحظه بعد از بهترین دوست خود به شدت آزرده میشوید، لحظهای دیگر به شدت نگران ورود به دانشگاه هستید و دو ثانیه بعد... دوباره خوبید. (وای.) این طبیعی است. اما وقتی از افسردگی رنج میبرید، انگار آن چرخوفلک دیوانهوارِ احساسات ناگهان متوقف میشود. لوسی همن، دکترای روانشناسی نوجوانان در سانتا کروز، کالیفرنیا، توضیح میدهد: «هیچ حرکتی وجود ندارد. شما احساس گیر کردن و سنگینی میکنید، مثل سیمان.»
آن بعدازظهرهایی که بیدلیل از دنیا متنفر هستید و میخواهید فقط گریه کنید؟ اینها کاملاً عادی هستند، زیرا شما معمولاً (حداقل کمی) پس از اینکه عشقتان پیام کوتاهی برایتان میفرستد یا بعد از اینکه خواهرتان شما را برای خوردن ماستبستنی بیرون میبرد، بهبود مییابید. اما گاهی اوقات ناامیدکنندهترین بخش افسردگی این است که حتی نمیتوانید بیان کنید *چرا* اینقدر احساس پوچی شدید دارید. و این وضعیت برای همیشه طول میکشد (یا اینطور به نظر میرسد).
وقتی در میان یک خلق و خوی بد گرفتار میشوید، یا میگویید: چه کار سرگرمکنندهای میتوانم انجام دهم تا از این حالت خارج شوم؟ یا اجازه میدهید واقعاً غم و اندوه را حس کنید - آهنگهای کاملاً احساسی پخش میکنید، زار زار گریه میکنید و اسنپهای دراماتیک برای بهترین دوستانتان میفرستید. اما افسردگی آنقدر طاقتفرسا است که حتی نمیتوانید با آن کنار بیایید. و از چیزهایی که قبلاً شما را خوشحال میکردند - سرگرمیها، افراد و غیره - متنفر میشوید. فقط میخواهید از مدرسه به خانه بیایید، زیر پتو بروید و 💤. (با این حال، این بدان معنا نیست که واقعاً میتوانید بخوابید. ممکن است انواع افکار منفی در مغزتان بچرخند و شما را بیدار نگه دارند.)
پناه بردن به اتاقتان برای یک شب، تماشای نتفلیکس و دلسوزی برای خودتان؟ این راهی طبیعی برای گذراندن یک حال بد است. اما وقتی این دوری کردن ۳ روز/۲ فصل از سریال گیلمور گرلز طول میکشد، پیامهای دوستانتان را نادیده میگیرید و دعوتهایشان برای بیرون رفتن را رد میکنید... ممکن است موضوع بزرگتری در جریان باشد.
.. و این تغییر از نوع «او هویت کاملاً جدیدی پیدا کرده» نیست. بیشتر شبیه این است که «تو دیگر خودت نیستی و من نمیتوانم آن را توضیح دهم». تارا کازینو، دکترای روانشناسی بالینی و بنیانگذار Bodimojo میگوید: «دوستان شما احتمالاً در حال حاضر بیشتر از هر کس دیگری شما را میشناسند. بنابراین اگر متوجه تغییری شدند، آن را نادیده نگیرید. این نشانهای است که آنها به شما اهمیت میدهند.» واقعاً! حتی شناختن آن ❤️ - و باور کردنش - میتواند گام مهمی در مسیر دریافت کمک مورد نیازتان باشد.
به جای احساس هیجان باورنکردنی در مورد اردوهای تابستانی یا رویاپردازی در مورد به دست آوردن شغل رویاییتان در نیویورک در آینده - این روزها حتی ذهنتان به آن سمت هم نمیرود. چون رسیدن به آنجا مثل کار میماند... کاری بسیار بسیار سخت. همن توضیح میدهد: «افسردگی یک ناامیدی خاکستری روی همهچیز میکشد. این فکر شما را منحرف میکند - حتی چیزهایی که باید سبک و سرگرمکننده باشند، فوقالعاده طاقتفرسا به نظر میرسند.»
نکته خندهدار این است که اگر کسی دیگر با شما اینگونه رفتار میکرد، عصبانی میشدید... با این حال بیرحمانه از *خودتان* بدتان میآید. همن میگوید: «افسردگی صدای خاص خودش را دارد و میگوید: زندگی مزخرف است، تو مزخرفی و بقیه هم مزخرف هستند. همیشه همینطور بوده، الان هم همینطور است و در آینده هم همینطور خواهد بود.» اما این یک دروغ است! و هنگامی که تشخیص دهید این فقط حرفهای افسردگی است، میتوانید شروع به به چالش کشیدن آن یاوهگوییها با تمام چیزهای عالی گذشته که خلافش را ثابت میکنند، کنید (مثلاً چگونه آن شغل را گرفتید/آن امتحان را پاس کردید/تعطیلات عالی با خانوادهتان داشتید).
هر دو حالت ممکن است رخ دهد - اما وقتی افسرده هستید اغلب تغییرات عمدهای در اشتهای شما ایجاد میشود. (نه فقط برای یک شب یا یک روز یا دو روز، بلکه برای مدتی.)
فقدان سخت است. چه برای مرگ سگتان سوگوار باشید، چه برای دوستی که دور شده، یا پایان یک رابطه - ممکن است روزها/هفتهها طول بکشد تا دوباره احساس کنید خودتان هستید. کازینو توضیح میدهد: «بدن و مغز شما کند میشوند، که زمانی برای تامل و بهبود باقی میگذارد.» اما در نهایت، باید بتوانید کمی از احساسات خود فاصله بگیرید و شروع به ارتباط برقرار کردن با کسی که فراتر از غم خود هستید، کنید. (مثلاً: یک دل سیر گریه کنید، سپس با دوستانتان به تماشای فیلم بروید.) اگر این اتفاق نمیافتد، غم شما ممکن است از حد معمول فراتر رفته و به افسردگی تبدیل شود.
نوشیدنی، مواد مخدر... شما به *هر چیزی* که فکر میکنید باعث میشود مشکلاتتان را فراموش کنید یا دردتان را بیحس کنید، روی آوردهاید. اما واقعیت این است که آن مشکلات و احساسات پس از از بین رفتن اثر آن ماده، همچنان وجود دارند. و اغلب اوقات، حتی شدیدتر هم احساس میشوند. کازینو توضیح میدهد: «در درازمدت، الکل و مواد مخدر شروع به بازی با انتقالدهندههای عصبی طبیعی بدن شما میکنند - مواد شیمیایی که بر خلق و خو و رفتار شما تاثیر میگذارند. و این میتواند شما را افسردهتر کند.» #NoThx
دوباره، بسیار مهم است به یاد داشته باشید که زندگی پر از احساسات است. تجربه طیف دیوانهواری از احساسات که میآیند و میروند - چه کاملاً عالی، چه به شدت دردناک، چه به طرز عجیبی گیجکننده یا ترکیبی از همه آنها باشند - تعریفِ «زنده بودن» است. اما وقتی هر ترکیبی از علائم فوق مثل یک کامیون به شما برخورد کرد و (برای دو هفته یا بیشتر) روی شما ماند، باید برای کمک گرفتن اقدام کنید. به کسی که به او اعتماد دارید بگویید، خواه مادرتان باشد یا معلم مورد علاقهتان، مربی یا پزشکتان. با حمایت (قطعاً) و دارو (شاید)، دوباره احساس میکنید که خودتان هستید. همن میگوید: «افسردگی کاملاً قابل درمان است. روزی به گذشته نگاه خواهید کرد و باور نخواهید کرد که هرگز چنین احساسی داشتهاید.» و به خاطر همه اینها *قویتر* بیرون خواهید آمد. قول میدهم.
اگر کاملاً احساس ناامیدی میکنید یا افکار خودکشی دارید، در سکوت رنج نکشید. Crisis Text Line میتواند کمک کند. کافی است کلمه "START" را به شماره 741-741 پیامک کنید تا در اسرع وقت با کسی صحبت کنید.
بیشتر